شعر زیبای جازموریان از شاعر محلی ارسلان گرجی ....

شعر محلی بر روی عکس اشعار ارسلان گرجی عکس های زیبا شهر زهکلوت شعر محلی


حکایت ها کنم از جازموریان                            
یکی یکدانه مرغزار است به ایران

 شده چون زهکلوت مهد دلیران                        بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


  هلیل سرچشمه جود سخا شد                       
طعام سفره شاه گدا شد

 زه خشکسالی چنین صاحب عزاء شد               بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


تمام مردمش شهره به غیرت                             بلوچ و قوم کوچ اهل همت
 جهان انگشت به لب مانده به حیرت                   بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


بلوچیم سابکی و کلکلیمیم                               که نارویی و نسل سیفلیعیم 
  زه ایل خادمی و بامری ایم                               بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


فرامرزی و نمدادی تباریم                                    و ترس از دشمن میهن نداریم
 ولایت را به عشق جان میسپاریم                       بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


به چارچاهی و چاهدشت چاه کیچی                     زمین جلگه ای یا که پلوچی
   شده چون مرحمم ملک بلوچی                         بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


 شتر بای کهور عشقش کویر است                          به زیر پای رعیت یا  امیر است
 اسیر از برگ خرما چون حریر است                          بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


بلوچ در اوج سختی بی خیال است                          سلاحش  لنگی در باد شمال است
 نگهبانی چو شیر بهر عیال است                             بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


تمام شکوه مان از آن سران است                              که عیش و شادی از ما بهتران است
صبوری ارث ما از اشتران است                                   بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


به جیرفت هم بگویید ای برادر                                     هلیل را بسته در آبید شناور
 بلوچ سرو است و نخل است و صنوبر                          بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا


بیا دل ترا لوتی که  وازی هم تی دردا



خود شعر در ادامه مطلب